|
||
Column Jaap Peters: Yes he can |
|
Door Jaap Peters Het was voor de Amerikanen een bijzonder dag, 21 maart 2010, de lente is begonnen. Voor alle Amerikanen een minimale gezondheidszorgverzekering. De marktwerking heeft zo zijn grenzen en daar wilde president Obama paal en perk aan stellen. Geen enkele Republikein stemde voor, dat geeft te denken. Het maakt nog eens duidelijk hoe het Angelsaksische politieke landschap eruit ziet. Zeker door de dood van Van Mierlo blijkt weer eens wat het verschil is tussen een staatsman en een volksvertegenwoordiger die in de top wil komen om zijn eigen belang nog beter te kunnen behartigen, en daar desnoods onze beschaving voor op het spel zet. Dat model kennen we inmiddels in Amerika en we herkennen de signalen in het hier en nu op weg naar de Kamerverkiezingen van 9 juni maar al te goed. The Health Care Reform maakt nog eens duidelijk hoe een groot aantal Amerikanen denkt. Ik schrok me te pletter toen ik in de krant van 20 maart een verslag zag van de NRC-correspondent in Amerika Tom-Jan Meeus over de privégesprekjes met zijn dokter over het zorgplan van President Obama. Dat medicijnen er tig keer zo duur zijn als hier wisten we al, dat je in apotheken kunt onderhandelen over de prijs van je geneesmiddelen was voor mij nieuw, dat hij iedere twee maanden naar zijn dokter moet voor een preventieve check in het kader van mogelijke schadeclaims is daar niet onlogisch (Toyota). Maar dat artsen er trots op kunnen zijn dat het tot dusver steeds niet is gelukt om alle Amerikanen te verzekeren is toch vreemd, sterker nog, die arts was zelfs een van de voorvechters geweest om de ideeën van Hillary en Bill Clinton te torpederen. Hij zag zichzelf als een held. Volgens onze correspondent is zijn dokter een vriendelijke wat oudere kalme man die nu eenmaal de mening is toegedaan dat de overheid de wet niet hoeft voor te schrijven. En hij wist al wel hoe hij een eventuele winst van Obama kon dwarsbomen. “Ik weiger gewoon alle patiënten voor wie ik te weinig krijg, dat doe ik nu al. Als ik te weinig krijg van de verzekeraar weiger ik gewoon hun polishouders, tenzij ze me uit eigen zak betalen". En toen kwam de Amerikaanse Bokito uit de mouw: ‘’Waarom zouden we mensen helpen als we niets aan ze verdienen?” Inderdaad, het is nu volkomen duidelijk: marktwerking is goed voor patiënten en maakt de zorg een stuk goedkoper. Maar ook in Nederland is er een sprankje hoop. Ab Klink, ook zo’n aardige sympathiek ogende man, heeft besloten om de marktwerking met betrekking tot de ambulancezorg af te blazen begin maart. Opmerkelijk was Klink’s stelling dat marktwerking in de ambulancezorg een bedreiging vormt voor de “continuïteit en kwaliteit”. Eigenlijk zegt hij dus: ambulancezorg is te belangrijk om aan marktwerking over te laten: je hebt geen kwaliteits- en continuïteitsgarantie. Er komen barstjes en scheurtjes, maar kennelijk is de gezondheidszorg in haar totaliteit niet belangrijk genoeg en dat kunnen we dus rustig aan ‘’de marktwerking" overlaten. En gelijk heeft hij: “Waarom zouden we in hemelsnaam mensen helpen als we niets aan ze verdienen?" Lees alle columns van Jaap Peters
.
Commentaar (0)
 |
“Waarom zouden we in hemelsnaam mensen helpen als we niets aan ze verdienen?"
RSS feed Commentaar
| Lees ook: |
|---|
|
