De Wet Medische Keuringen

De Wet Medische Keuringen (WMK) moet voorkomen dat mensen op zuiver medische gronden worden uitgesloten van een baan. Keuren mag volgens de wet alleen voor zover dat noodzakelijk is voor de functie. Bovendien mogen geen vragen worden gesteld die een onevenredige inbreuk op de persoonlijke levenssfeer van de 'keurling' of een te zware belasting voor de keurling vormen.

Laatst gewijzigd 7 mei 2008

Dus als werkgever mag u niet informeren naar ziektes als aids of andere kwalen die een arbeidsongeschiktheidsrisico kunnen inhouden. Alleen wanneer een functie in het belang van werkgever en werknemer een gerichte medische keuring vereist, mag u volgens de wet een zogenaamde 'aanstellingskeuring' verplichten.

Voor een kraanmachinist bijvoorbeeld zijn goede ogen een must. Voor zo'n functie is een keuring op specifieke gezondheidskenmerken vanzelfsprekend. In de tekst van de vacature, moet wel duidelijk worden aangegeven dat een keuring aan de orde is.

Verplichtingen voor de werkgever

• Als u een keuring nodig acht, moet u advies vragen aan een bedrijfsarts over de rechtmatigheid en de inhoud van de keuring;
• Als een keuring vereist is, moet u dit melden in de personeelsadvertentie;
• Pas als u de kandidaat daadwerkelijk wilt aannemen, mag de aanstellingskeuring worden verricht. Of door een aan de arbodienst verbonden bedrijfsgeneeskundige, of door een bedrijfsarts van uw keuze;
• De kandidaat mag alleen worden gekeurd op aspecten die van belang zijn voor het uitoefenen van de functie;
• Binnen redelijke termijn moet de test uitsluitsel geven over de geschiktheid van de kandidaat;
• De uitslag van de keuring moet allereerst bekend worden gemaakt aan de kandidaat. Indien de sollicitant wordt afgekeurd, heeft hij recht op een herkeuring. U als werkgever hoeft hiervan niet op de hoogte te worden gesteld;
• Een medische keuring mag nooit worden gebruikt als selectiemiddel.