Tips & trucs voor constructief communiceren

Wanneer u iemand voor het eerst ontmoet, zijn al uw zintuigen op hun hoede. Wanneer u echter iemand vaker ontmoet, besteedt u hier vanzelf minder aandacht aan Doodzonde! Want non verbale communicatie geeft waardevolle informatie.

Tekst: Charlotte van den Wall Bake, zelfstandig consultant

Hoe u uw gesprekspartner boeit met 'horen, zien en zwijgen'

U heeft net een gesprek gehad met uw assistente waarin u haar heeft aangesproken op het feit dat zij regelmatig patiënten telefonisch erg kortaf te woord staat. Nadat het gesprek is afgerond, ruimt zij de spreekkamer op en neemt u alvast de dossiers voor de volgende dag door. Het gesprek van zo-even laat u echter niet los, u heeft er een ongemakkelijk gevoel aan over gehouden. Hoe komt dat? U heeft immers gezegd wat u van plan was. Toen u vervolgens vroeg of ze begreep wat u van haar verwacht antwoordde ze bevestigend. En toch, u heeft niet het gevoel dat ze de kern heeft opgepakt. Hoe komt u aan dat gevoel?

In deel 1 las u al over ezelsbruggetjes, zoals het kort en bondig kunnen communiceren. In dit artikel krijgt u een aantal handreikingen over hoe u met bijvoorbeeld oogcontact, houding en uw stem het optimale uit een gesprek kunt halen.

Wanneer we met andere mensen contact hebben, is er altijd sprake van communicatie. Verbaal en non-verbaal, dus zonder het gebruik van woorden. Meestal vindt non verbale communicatie onbewust plaats. Lichaamstaal bepaalt voor een belangrijk deel de kwaliteit van communicatie. In kader 1 kunt u zien dat we ons voor 93% non-verbaal uiten! Het is daarom belangrijk dat u zich bewust bent van uw non verbale communicatie. Enerzijds om uw eigen lichaamstaal doelmatig te gebruiken, maar zeker ook om de non-verbale communicatie van anderen beter te kunnen begrijpen.

Horen, Zien en Zwijgen: Beluisteren en gadeslaan en zonder te praten

Horen:
Er is een groot verschil tussen horen en luisteren; wanneer u iets hoort, hoeft dit u nog niet in actie te brengen. Wanneer u luistert: wil dit zeggen dat u daadwerkelijk oor hebt voor hetgeen u wordt verteld; u zult iets met deze informatie doen. U kunt er voor zorgen dat uw gesprekspartner u niet alleen hoort maar ook naar u luistert. Bijvoorbeeld door de intonatie en uw stemvolume. Wanneer u bijvoorbeeld luidruchtig praat, dan kan dit arrogant overkomen.

Een andere manier om uw gesprekspartner te boeien is door hem soms bij zijn naam te noemen, doe dit echter niet al te vaak, dat irriteert. Of gebruik 'wij' en 'ons' in plaats van 'jij' en 'jouw', laat merken dat u luistert. Bovendien kunt u uw taalgebruik afstemmen op uw gesprekspartner. Bijvoorbeeld wanneer dit een patient is. Wat weet hij van het onderwerp? Wat voor signalen geeft hij? Wanneer hij geen vragen stelt, opmerkingen maakt en oogcontact vermijdt, dan zou dat kunnen duiden op desinteresse of onbegrip. Ook is het belangrijk dat u zelf actief luistert als uw gesprekspartner antwoordt. Zodat u volledig begrijpt wat deze te vertellen heeft, maar ook om zo een beeld te kunnen vormen van zijn beweegredenen.

Bovendien is actief luisteren belangrijk om op zijn opmerkingen te kunnen reageren door deze te bevestigen en zo complimenteren. Tot slot is luisteren een manier om blijk te geven dat u het belangrijk vindt wat de ander zegt, het moedigt bijvoorbeeld uw collega medisch professional aan zich verder open te stellen.

Zien:

Niets blijft onopgemerkt; zowel u als uw gesprekspartner nemen bewust of onbewust de ander in zich op. Vanzelfsprekend met de uiterlijke verschijning; ziet iemand er verzorgd uit, maar minstens net zo belangrijk zijn de bewegingen van het lichaam. Als u bijvoorbeeld achterover leunt met uw armen over elkaar, kunt u sceptisch over komen. Hiermee beïnvloedt u de manier waarop er tegen u wordt gesproken. De spreker zal hierdoor op een verdedigende manier gaan praten.

Het kruisen van de armen of benen staat bekend als teken van weerstand. Let hierop als u naar iemand luistert, want dit gebeurt meestal ongemerkt. Met houding kunt u aandacht en betrokkenheid laten blijken. Door iets naar voren te leunen, in de richting van de spreker, laat de ander zien dat hij geïnteresseerd is. Bovendien is de afstand tussen de gesprekspartners van grote invloed op de communicatie; als iemand te dichtbij komt, verwijderen de meesten zich en andersom. Tenslotte: oogcontact; kijk de ander aan, kijk vervolgens weg terwijl u doorspreekt en beëindig uw verhaal weer met aankijken. Door tussentijds te kijken kunt u iets benadrukken. Wanneer u degene bent die luistert, blijft u uw gesprekspartner aankijken terwijl hij spreekt, anders kunt u de indruk wekken dat zijn verhaal u niet interesseert.

Zwijgen:

Durf ook eens in een gesprek een stilte te laten vallen. Bijvoorbeeld bij een afspraak met een patiënt om hem daarmee de gelegenheid te geven uw informatie te verwerken. Door even stil te zijn in een overleg met uw assistente krijgt zij de kans om voor een probleem zelf een oplossing te bedenken. Zelf bedachte oplossingen hebben over het algemeen een veel groter draagvlak.

Terug naar het eerder genoemde gesprek: met het bewustzijn van non verbale communicatie en het benutten ervan, bent u in staat makkelijker en goed contact te maken met uw gesprekspartner, binnen en buiten uw spreekkamer.

Communicatie is opgebouwd uit de volgende onderdelen:

55% lichaamstaal
38% stemklank
7% woorden

De belangrijkste functies van non verbale communicatie:

Meer redactioneel

Commentaar (0)

RSS feed Commentaar

Schrijf commentaar

Email Naam Website		Commentaar kleiner | groter
		Versturen via email (Alleen voor geregistreerde gebruikers) Ik heb de voorwaarden gelezen en ga akkoord met de voorwaarden gebruikers voorwaarden. Geef commentaar