Alarm over tandenloze kleuters

Het failliet van de nederlandse halfjaarlijkse controle die blijbaar niets bijdraagt aan de mondgezondheid.

nog even een naschrift : de ouders van peuters en kleuters met zuigflescaries maken zich schuldig aan ernstige verwaarlozing van hun kind.
Komt een kind naar school met vervuilde kleding, huidschurft, of ongedierte, of tekenen van geweldpleging dan wordt de kinderbescherming ingeschakeld. Raakt het kind zwaar invalide door totaal gebitsverlies ( en chronische pijn wegens kaakontstekingen !! ) dan gaan de ouders vrijuit. Besef wel dat vroegtijdig verlies van het melkgebit betekent dat een kind in de jaren van groei ( 3-12 jaar ) niet meer kan kauwen en wat dat betekent voor de lichamelijke ontwikkeling. Justitie en de kinderbescherming hebben hier een taak.

kleuters en peuters die de hele nacht ( soms ook nog overdag ! )aan een zuigfles sabbelen gevuld met suikerhoudende drankjes zoals Roosvicee, Yoki drink krjgen een onstuitbare vorm van tandbederf die als een orkaan de nog maar juist doorgebroken melktanden en later de melkkiezen diep aantast. Eerst vallen de voortanden ten prooi : het worden afgebrokkelde, bruine tot zwarte stompjes en binnen een paar jaar zijn ook de melkkiezen gereduceerd tot diep verrrotte wortelresten......

Al in 1980 beschreef ik als eerste in Nederland deze zogenaamde zuigflescaries in het Nederlands Tandartsenblad. Vanwege het belang voor artsen en consultatiebureau artsen werd mijn artikel een jaar later ook afgedrukt in het Ned. Tijdschrift voor Geneeskunde en verscheen het in het wetenschappelijk jaarboek "Het Tandheelkundig Jaar".

In 1995 verscheen er een monografie met betrekking tot dit onderwerp door tandarts Carin Weerheim : Zuigflescariës: wolf in schaapskleren. Onder redactie van K.L.Weerheijm. 107 bl., fig., tabellen. Bohn Stafleu Van Loghum, Houten 1995

Veel van de huidige ouders hebben zelf goede ,soms gave gebitten door de super zorg die in de jaren '70-'80 door hun ouders, tandartsen en verzekeraars werd verzorgd.
Een gaaf gebit is voor hen zo vanzelf sprekend dat zij bij hun kinderen vaak weinig aandacht voor goede mondzorg hebben en letten niet op de suikermomenten op een dag.
Jammer want met dat gesnoep op scholen, de zoete traktaties etc gaat het niet goed met de Nederlandse kindergebitjes.

Het is vaak onwetendheid en onbegrip bij de ouders en een lakse houding bij consulatiebureau's die bang zijn om de ouders voor het hoofd te stoten door strikte eisen te stellen aan de voeding van de kinderen en de ouders op hun verantwoordelijkheid te wijzen. Ook tandartsen zijn vaak te bang om de boodschap op krachtige en indringende wijze te brengen. Als ouders vijandig reageren zijn er voor deze lui vast wel tandartsen te vinden die er wat liberaler tegenover staan.

Maar als je de ouders daar op aanspreekt kom je vaak een hoop onbegrip tegen, soms zelfs op het vijandige af!!
Dit is pure onwetendheid en/of gemakzucht maar daar wil men dan niet op gewezen worden....Het kind maakt vaak de dienst uit thuis!!
Erg frustrerend voor alle partijen en het kind is de dupe van deze wijze van "opvoeding".