'Laat me er even over denken'

Ik kan namelijk wel genieten van een rijpingsproces: een voorstel dat even kan liggen weken, waar je op kunt zitten broeden en waarbij je op je gemak de voors en tegens tegen elkaar kan afwegen. Dit geldt ook voor de uitvoering van een besluit. Is een beslissing genomen, dan wordt de actie snel in gang gezet en is de blik alleen maar gericht op het resultaat. Er is zo weinig tijd voor bezinning of reflectie; doen we het goed en op de juiste manier, kan het anders en/of beter, wat is het effect op patiënten en het team?

In de media en ook uit eigen ervaring onderschrijf ik absoluut dat de wereld om ons heen snel verandert. Maar spelen we hier ook niet zelf een rol in? Is er niet een klein beetje sprake van een kip-en-eiverhaal? Is het niet mogelijk om ook in een snel veranderende wereld af en toe een moment van bezinning in te bouwen, een moment van rust waarop we kritisch kijken of we onze eigen weg gaan of dat we alleen maar meegaan in 'de vaart der volkeren'?

In de 'waan van de dag' worden niet altijd de beste beslissingen genomen. Daarmee doen we onszelf en anderen eigenlijk tekort!

Maaike Straathof