Eerste hulp bij re-integratieperikelen

donderdag 8 maart 2018

timer 3 min

Weet u wat uw plichten als werkgever zijn bij de re-integratie van een langdurig zieke werknemer? Een korte samenvatting van wat de Wet verbetering poortwachter van u vraagt.

De Wet verbetering poortwachter verplicht de werkgever om de werkhervatting van de zieke werknemer te bevorderen. De re -integratie van een werknemer moet volgens een vaste volgorde verlopen:

1. Re-integratie in het eigen werk (1e spoor)

2. Passende arbeid in het eigen bedrijf (1e spoor)

3. Passende arbeid bij een andere werkgever (2e spoor)

Loonsancties

Aan het einde van het tweede ziektejaar van de werknemer voert het UWV de Poortwachtertoets uit om te controleren of de werkgever er alles aan he eft gedaan om de zieke werknemer aan het werk te krijgen. Is het resultaat van de re-integratie onvoldoende en heeft de werkgever zonder goede reden nagelaten om zich daarvoor optimaal in te spannen, dan riskeert hij na afloop van twee jaar arbeidsongeschiktheid en loondoorbetaling nog eens een loonsanctie van 52 weken. Tijdens deze periode moet de werkgever het loon van de zieke werknemer doorbetalen én duurt het opzegverbod bij ziekte voort. Als de werkgever zich wel voldoende heeft ingespannen maar de werknemer is nog steeds (deels) ziek dan kan deze mogelijk een WIA-uitkering krijgen.

UWV heeft in 2011 een werkwijzer opgesteld aan de hand waarvan de verzekeringsartsen en arbeidsdeskundigen van UWV beoordelen of een loonsanctie opgelegd wordt. Deze werkwijzer is op 24 maart 2017 geactualiseerd. UWV publiceert de werkwijzer Poortwachter 1 om meer transparantie te bieden aan iedereen die met ziekte en verzuimbegeleiding te maken krijgt. Een handig hulpmiddel voor werkgevers die grip willen krijgen op het re-integratieproces en een loonsanctie willen voorkomen.

Eerste spoor

Volgens de werkwijzer omvat het 1e spoor alle activiteit en die gericht zijn op werkhervatting bij de eigen werkgever. In eerste instantie is dat in het eigen werk, zo nodig met aanpassingen zoals gedeeltelijk werken, verlichting van taken of aanpassing van roosters. Pas als dit niet mogelijk blijkt, moet de aandacht verschoven worden naar passende arbeid in het eigen bedrijf. De arbeidsrechtelijke definitie van passende arbeid is ‘alle arbeid die voor de krachten en bekwaamheden van de werknemer is berekend, tenzij aanvaarding om redenen van lichamelijke, geestelijke of sociale aard niet van hem kan worden gevergd’. De werkgever zal initiatief moeten tonen bij het aanbieden van passende arbeid en niet afwachten tot de werknemer met een idee komt . Weigert een werknemer passen de arbeid, dan wordt van de werkgever verwacht dat hij dit afstraft met een loonstop. Actief zoeken en bemiddelen betekent volgens UWV dat het enkel attenderen op vacatures of laten kennismaken met een manager niet genoeg is.

Tweede spoor

Is terugkeer in het eigen werk niet mogelijk en is er ook geen passende arbeid voorhanden bij de eigen werkgever, óf is de werknemer al een jaar ziek maar leveren de 1e spooractiviteiten te weinig resultaat op, dan komt de re-integratie 2e spoor in beeld. Om als adequaat te kunnen worden beschouwd, moet het 2 e spoortraject -samengevat- bestaan uit een logisch samenhangende reeks van elkaar opvolgende, flankerende en/of overlappende activiteiten gericht op een structurele verwerving van een geschikte functie buiten de eigen onderneming. Hoewel dit niet verplicht is, kiezen de meeste werkgevers vanwege de hoge eisen die gesteld worden aan het 2e spoor voor bijstand door een extern re-integratiebureau. UWV zal immers een loonsanctie opleggen als er re-integratiekansen gemist zijn.