Slimme hoortoestellen: zinnige innovaties of gladde verkooppraatjes

Inmiddels ben ik 21 jaar slechthorend. Ik bezocht de KNO-arts, het Audiologisch Centrum in Eindhoven en later het Audiologisch Centrum in Hoensbroek. Want ik wilde blijven werken als huisarts en kunnen ausculteren. In Hoensbroek was een actieve audiologisch specialist een groep gestart met slechthorende artsen. We waren met zeven mannen en vrouwen, soms slechthorend vanaf de geboorte. Mooie lotgenotencontacten. We vonden samen de beste elektronische stethoscoop in Amerika. Zo haalden wij, bijna allen, ons pensioen.

Een afspraak maken lukt niet

Deze winter dacht mijn echtgenote dat ze ook minder ging horen. Ik probeerde een afspraak te maken bij mijn eigen audiologe Natasja. Dat lukte niet. Maanden wachten. Dus ging ze naar een andere instelling voor een gratis gehoortest en een persoonlijk deskundig advies. Natuurlijk ging ik als ervaringsdeskundige mee op de uitslag. Ze kwam niet in aanmerking voor hoortoestellen, want ze hoorde nog net te goed. Maar als ze zou willen, kon ze natuurlijk zelf ze wel aanschaffen. Voor ongeveer € 4200. Eigenlijk was het niet nodig, maar ze zou het eens kunnen uitproberen. Een proefperiode. Voor een goed gehoor heb je immers alles over. Daar bezuinig je niet op. Natuurlijk kan ze ook de test over een jaar overdoen, en dan zou ze mogelijk wel toestellen nodig hebben.

Innovatieve hoortoestellen in de aanbieding

Door deze instelling werden we vervolgens uitgenodigd voor een informatieavond over slechthorendheid en wat de modernste ontwikkelingen op het gebied van hoortoestellen zijn. In een lokaal etablissement begon de avond om 19.30 uur met koffie en Limburgse vla. Er waren volgens mijn inschatting zeker 100 mensen, grijs en gefortuneerd. Ik herkende er velen, zo ook mijn buurman Wim. Om 20.00 begon de lezing van de deskundige met de nodige geluidsversterking. Na een minimale inleiding over de soorten slechthorendheid begon hij een specifiek hoortoestel aan te prijzen. Toevallig dat toestel dat mijn echtgenote kon aanschaffen en dat prima voor haar geschikt zou zijn. Het zou een optimum in de ontwikkeling van hoortoestellen zijn. Met allerlei gadgets, die ik niet verwacht zou hebben en waarvan ik het bestaan niet vermoed had.

Scepsis over verkooppraatjes

Hoe beïnvloedbaar zijn we eigenlijk? In de vorige eeuw was het normaal om artsenbezoekers te ontvangen. Er kwamen steeds weer nieuwe medicamenten beschikbaar en die moesten worden geïntroduceerd. Het was belangrijk om genoeg scepsis te hebben bij dergelijke gladde praatjes. Internet bestond nog niet en ook was er weinig onafhankelijke voorlichting voorhanden. Je moest het als huisarts zelf uitzoeken. Ik schreef een nieuw medicament het eerste jaar na de introductie per definitie niet voor. Dat bleek een prima principe te zijn. Zeker vijf medicamenten verdwenen in het eerste jaar weer van de markt. Kortom: het was de kunst om door de verkooppraatjes heen te kijken. Het heeft mij erg kritisch gemaakt.

Proefperiode is gratis

Rond 21.00 uur was de deskundige klaar met zijn lofzang. Pauze en daarna was er tijd voor vragen. Ik raakte met Wim in gesprek. Hij was een hoortoestel al langere tijd kwijtgeraakt. Geen garantiecontract en dus raakte hij steeds meer sociaal geïsoleerd. Hij vertelde dat hij veel zag in het zojuist gepropageerde toestel, maar ook twijfelde over een toestel-zonder-bijbetaling. Hij kon het goed betalen en om goed te horen moet je immers iets over hebben. Vervolgens kwamen er weinig vragen uit de zaal en werd er snel overgegaan op de drankjes en de versnaperingen. Schalen met kroketjes, gehaktballetjes, vlammetjes en meer. De witte wijn vloeide rijkelijk. Wij gingen in plaats van wijn en versnaperingen huiswaarts, maar Wim bleef om zich in te schrijven voor een gratis proefperiode.

Voldoet aan de kwaliteitseisen

Na deze reclameavond bleef ik toch met de nodige twijfel zitten. Ik was toe aan mijn vierde stel hoortoestellen. Iedere keer werden ze een stuk beter. Over de laatste was ik eigenlijk best tevreden, maar ik miste soms wel informatie in gesprekken met meer mensen. Vooral als mensen in het Limburgse dialect door elkaar aan het praten waren, zoals in onze Adviesraad Sociaal Domein. Moest ik voor zo’n ultiem hoortoestel gaan, waarbij de VVAA Zorgverzekering geen bijdrage wilde betalen? Of kon ik ook uitkomen met een door de VVAA goedgekeurd toestel? Dus besloot ik maar eens de VVAA te bellen. ‘Maar meneer, u denkt toch niet dat wij als VVAA slechte hoortoestellen vergoeden. Wat wij vergoeden moet juist aan specifieke kwaliteitseisen voldoen’. Een heel duidelijk antwoord.

Kleine eigen bijdrage

Ik besloot daarom afgelopen maand terug te gaan naar Natasja voor een nieuw onderzoek. Zeer uitgebreid en deskundig onderzocht ze mij gedurende ruim een uur. In de afgelopen vijf jaar is mijn gehoor rechts weer achteruit gegaan. Ik heb nu ongeveer 60 dB versterking nodig . Ik kreeg van haar toestellen op proef, waarvan ze verwachtte dat ze beter zou zijn dan mijn huidige toestellen. Maar ze raadde me aan om bij vergaderingen en bij televisie kijken een Multi Mic te gaan gebruiken. De toestellen kreeg ik met een eigen bijdrage van € 157,75 per stuk, dankzij de bekostiging door de VVAA Zorgverzekering. Op de Multi Mic zat zelfs helemaal geen eigen bijdrage.

Ben ik blij met mijn nieuwe hoortoestellen? Het is weer een hele verbetering. Ik kan weer met mijn buren op straat over alles bijpraten. Zo ook met Wim. Hoe was het hem vergaan? Met zijn proefperiode? Hij had ze na een maand teruggebracht, want hij merkte geen verbetering. Bij een ander bedrijf was hij wel geslaagd. En veel goedkoper, want ook zijn zorgverzekering betaalde mee.