Blog: De (on)zin van complimentendag

De neiging van veel mensen is om juist op een dag als Nationale Complimentendag ineens uitbundig met complimenten te strooien. Net zoals op Nationale Secretaressedag de secretaresse een bos bloemen op haar bureau aantreft. Op zich een vriendelijk gebaar, maar wat gebeurt er die ander 364 (of 365!) van het jaar?! Dat bepaalt hoe geloofwaardig en oprecht zo’n gebaar overkomt. Het gaat om de balans. 

Balanceren

Strooi je enkel met complimenten en schuw je negatieve feedback? Dan gaan mensen je op den duur niet meer serieus nemen. De zorgcultuur is heel zacht en vriendelijk, maar ook ongrijpbaar en een tikkeltje ongeloofwaardig. Je hoort het namelijk nooit wanneer je iets beter had kunnen doen.  Geef je enkel kritiek en nooit eens een compliment? Dan zaai je een angstcultuur. De emotionele bankrekening is niet goed gevuld en mensen raken verbitterd. Want hoe ruw de bolster ook is, iedereen krijgt graag een keer een aai over de bol.

Is het überhaupt ongebruikelijk om iemand aan te spreken op zijn of haar functioneren? Dan zorgt deze vermijdingscultuur ervoor dat de onzekerheid toeneemt. Mensen opereren steeds meer op een eigen eilandje en het groepsgevoel is ver te zoeken.  De crux zit ‘m in het balanceren van je feedback. Door complimenten en kritiek te geven voelen mensen zich gezien en serieus genomen. In deze performancecultuur zijn mensen gemotiveerd en gefocust op continue verbeteren.

Feedbackdag

Dus als er al zo’n Nationale Complimentendag zou moeten zijn, laten we ‘m dan veranderen in Nationale Feedbackdag. Al voorzie ik dan dat mensen lekker los gaan en anderen nu eens goed de waarheid gaan vertellen, omdat het nu eenmaal Nationale Feedbackdag is. Dat was dan ook weer niet mijn intentie. Het gaat om de balans! 

Marloes den Heijer – Teambuilder voor (tandarts)praktijken en auteur van het boek Passie in Praktijk – Lessen van ondernemende tandartsen. www.passieinpraktijk.nl