Bezuiniging op implantaten ten koste van kwaliteit

De Telegraaf bericht dat VGZ vindt dat tandarts-implantologen standaard te veel declareren voor een implantaat. De zorgverzekeraar heeft prijzen opgevraagd bij leveranciers en stelt dat het bijna de helft goedkoper kan: in plaats van 314 euro, stellen dat zij dat een implantaat gemiddeld 186 euro hoeft te kosten. VGZ wil met deze nieuwe centrale inkoop 3 miljoen euro besparen.

VGZ gaat aan kwaliteit voorbij

De ANT levert commentaar op dit standpunt van VGZ. ‘VGZ schuift de verantwoordelijkheid volledig af op tandartsen om vervolgens een financiële besparing te claimen die VGZ grotendeels in eigen zak steekt.’ Daarnaast legt VGZ de nadruk op kwantiteit in plaats op kwaliteit. Door de implantaten zo laag mogelijk ingekocht te hebben, is het de vraag of kwaliteit geleverd kan worden. Hierbij worden, volgens de ANT, zowel zorgverleners als patiënten in het nauw gedreven. Tandartsen willen het beleid en de regels van de Nederlandse Zorgautoriteit blijven volgen. Zij bepaalde het tarief voor een implantaat aan de hand van de gemiddelde kosten, waarbij zorgaanbieder de mogelijkheid houdt om goedkopere en duurdere implantaten te gebruiken. ‘Het beleid van VGZ sluit het gebruik van deze kwalitatief betere implantaten, die wetenschappelijk veel beter onderzocht zijn, nu volledig uit.’

Onjuiste informatie aan zorgverleners verstrekt
Zorgverleners die een contract afsloten met VGZ en daarmee dachten dat zij met twee van de belangrijkste implantaatfabrikanten Straumann en Camlog contracten te hebben, ‘zijn op het verkeerde been gezet.’ Beide partijen ontkennen een overeenkomst te hebben met VGZ. Hierdoor beperkt VGZ met haar beleid de tandarts-implantoloog in de keuzevrijheid van materialen en wordt de professionele autonomie en integriteit ondermijnd, stelt de ANT. Door de beperkte lijst worden ‘duurdere en daarmee veelal kwalitatief betere producten’ uitgesloten. De ANT noemt de aantijging in de Telegraaf ‘verwerpelijk’ en stelt dat het onacceptabel dat de belangen van de patiënt niet voorop worden gesteld.