Blog: Samenwerking tussen zorgverleners voordelig én noodzakelijk

maandag 22 februari 2016

timer 3 min

Zelfs de toestroom van buitenlandse tandartsen en tandheelkundige toerisme is niet meer genoeg om aan de vraag naar mondzorg te kunnen voldoen. Dat blijkt uit cijfers van Rabobank Cijfers & Trends. De oplossing ligt in samenwerken: taakherschikking dus. Maar zijn de mondzorgverleners en patiënten daar wel klaar voor?

Even de cijfers op een rij: Het aantal solo tandartspraktijken (één tandartseigenaar) ten opzichte van het totaal aantal tandartspraktijken in Nederland is de afgelopen decennia gedaald naar 58%. Ongeveer 40% van de tandartsen gaat binnen nu en 10 jaar met pensioen. Deze groep bestaat voor een groot deel uit solo tandartsen. Zelden wordt er nog een nieuwe solo tandartspraktijk opgestart. Het aandeel praktijken dat volgens het ‘meerstoelen concept’ werkt, 27% (waarin assistentes delen van de behandeling op zich nemen), is juist groeiende.

Wat betekent dit in de praktijk?

Vooralsnog zijn er ondanks adviezen van het capaciteitsorgaan geen extra opleidingsplaatsen aangekondigd door de Nederlandse overheid en/of de universiteiten. Omdat er wel aan de vraag naar mondzorg voldaan dient te worden, stromen er hierdoor jaarlijks minder in Nederland afgestudeerde tandartsen dan in het buitenland afgestudeerde tandartsen de Nederlandse mondzorgmarkt op. Maar zelfs samen opgeteld zijn dit er onvoldoende om aan de vraag te voldoen. Daarom worden (delen van) behandelingen uitgevoerd door andere mondzorgverleners zoals assistentes en mondhygiënistes.

Weet de patiënt dit?

De meeste patiënten verwachten echter nog altijd een vaste tandarts die goed Nederlands spreekt. Vaak houdt dit in lange tijd dezelfde tandarts, die het liefst zelf alle behandelingen uitvoert. Aan deze verwachting kunnen we als sector niet meer voldoen. Een verwachting die er nog is omdat we in de mondzorg onvoldoende transparant zijn over wat patiënten werkelijk mogen verwachten.

Wat zijn de voordelen van samenwerking?

Maar is het niet zo dat we zelf de voordelen van samenwerking nog onvoldoende erkennen en benutten? Want waarom volgen we in de mondzorg niet meer de trend die we zien in andere delen van de zorg? Hier wordt immers steeds vaker door verschillende disciplines vanuit een bepaald ziektebeeld of een bepaalde zorgvraag samengewerkt om de zorgvraag zo goed mogelijk te beantwoorden en/of het ziektebeeld op te lossen. Alleen als we ervoor zorgen dat zowel patiënten als (mond)zorgverleners weten wat de voordelen en noodzaak zijn van samenwerking, kunnen we naar mijn inzien de toenemende vraag naar mondzorg aan.

Jasper ter Bogt | Manager Mondzorg