Huisarts Vladan Ilic over 'digital first': ‘We hebben nu veel meer tijd, dertig minuten per consult’

Voor huisarts Vladan Ilic is moderne technologie gebruiken de gewoonste zaak van de wereld. Hij heeft zijn praktijk Westerdokters  geheel gedigitaliseerd. Een paar jaar geleden introduceerde hij daarvoor een eigen online applicatie. Patiënten gebruiken deze om een afspraak te plannen, een herhaalrecept te bestellen, uitslagen te bekijken of vragen te stellen. Ook kunnen ze hun eigen dossier bekijken: consulten, brieven aan specialisten, medicatie - het is allemaal in te zien. Inmiddels gebruikt 92% van zijn patiënten deze app om met hun huisarts te communiceren. Doktersassistenten of praktijkondersteuners heeft de praktijk niet. De dokters nemen zelf de telefoon op en handelen het consult af.

Ilic ziet dat de digitalisering bij collega’s een hoge vlucht heeft genomen door de coronacrisis. ‘Maar het is een keuze uit angst, het is geen bewuste keuze om online te gaan werken om zo het proces in je praktijk te verbeteren. Een enquête van de LHV wees onlangs uit dat veel huisartsen weer terug willen  naar de normale manier van werken.  Maar er is geen normaal meer.'

 

‘Ik constateer dat ook veel artsen ontdekt hebben dat online werken niet eng is. Maar we zijn op een bepaalde manier gedrild en opgeleid hoe we met onze patiënten om moeten gaan. ‘Ik mis mijn patiëntjes’, hoorde ik een collega laatst zeggen. ‘Missen ze jou ook?’, vroeg ik hem daarop. ‘Hoezo?’, antwoordde hij. Huisartsen zien hun patiënten graag in hun spreekkamer vanuit een machtspositie, alsof ze een soort god zijn die mensen ontvangt.'

 

'Er zijn ook collega’s die me vragen hoe het zit met het emotionele contact en of dat ook via een scherm mogelijk is. De kwaliteit van het contact is niet afhankelijk van de techniek die je gebruikt. Het gaat erom hoe je erbij zit, of je de camera dichtbij hebt staan en wat je zegt. Denk aan wat er gebeurt als je naar de bioscoop gaat. Een film kan ook emoties teweeg brengen.’ 

 

Door online te werken, ontstaat er een nieuwe relatie met de patiënt. Ilic ervaart dat hij veel dichter bij zijn patiënten komt. Hij noemt dat de paradox van de introductie van moderne techniek in de praktijk. ‘Patiënten krijgen ons direct aan de lijn. Ze bellen ons vanaf hun vakantieadres. Ik had laatst een patiënt die in Papoea Nieuw Guinea verbleef. Hij stuurde me een foto van zijn probleem. Hoe dichtbij kun je zijn? Ik vond het heel geestig.’

 

De praktijk van Ilic krijgt vaak het predikaat ‘digitale praktijk’. ‘Maar ons doel is niet digitalisering op zich, maar we willen de techniek gebruiken als gereedschap om ons proces in de praktijk te verbeteren. We hebben nu veel meer tijd voor de patiënt, dertig minuten per consult. Daar gaat het mij om.’

Het model van Westerdokters - patiënten die via een app communiceren met hun arts - wekte de interesse van veel collega’s elders in het land.  Vooral in regio’s waar sprake is van een tekort aan huisartsen. Ilic vertelt dat met een groep Brabantse huisartsen een virtuele samenwerking tot stand is gekomen.

 

‘Zilveren Kruis heeft ons benaderd met de vraag of het model ook elders kan worden toegepast. Er zijn nu twaalf huisartsenpraktijken, onder meer in Barger-Compascuum, Apeldoorn, Rotterdam en Den Haag, die onze werkwijze hebben overgenomen. We hebben ons verenigd in de Coöperatie Flexdokters.’ (Zie hierover: Huisarts Lydia ten Napel: ‘Digitalisering bespaart tijd en biedt zo ruimte voor meer persoonlijk contact’)

 

Ilic heeft ook een advies aan huisartsen die overwegen om digitaal te gaan werken. 'Kijk naar de organisatie en de structuur van je praktijk. Ervaar je daar ergens een probleem, zie je iets wat je stoort, ga daar dan mee aan de slag. Kijk waar je het kunt verbeteren. Veranderen om te veranderen, omdat het modieus is, daar geloof ik niet in.’