Blog: Trompgeroffel met dodelijke afloop

donderdag 2 april 2015

timer 2 min

In de zomer van 2013 kwam de kleine gemeente Tuitjenhorn groot in het nieuws met dank aan de co-assistent van huisarts Tromp. De assistent deed melding van een verwijtbare levensbeëindiging van een bijna stikkende patiënt met een te hoge dosering morfine. Nu de rapporten er zijn, halen de Instanties opgelucht adem.

Adem die de betrokken patiënt niet meer had en aan de huisarts is ontnomen. Echtgenote en familie waren het geheel eens met de huisarts, zo kon het niet langer. Enfin, de co-assistente veroorzaakt ketting reactie via AMC, IGZ, OM: er volgde bij nacht en ontij een indringende huiszoeking. De IGZ en het OM gebruiken elk andere spierballentaal: “non-actief” en “gevangenis” als de arts weer naar een terminale patiënt omkijkt.

Overheidscoördinatie heet zulks, met als gevolg dat de, door hun toedoen gecriminaliseerde arts, zichzelf termineert. De instanties halen opgelucht adem: met hun optreden, afgezien van wat details, is niets mis. De regels en protocollen zijn belangrijker dan laatste hulp uit humanitair oogpunt, daar waren zij niet bij. Het goede doen is kennelijk strafbaar. Noch IGZ noch OM en AMC hebben met de arts gesproken op zoek naar zijn verhaal, motieven. Het rapport stelt "Deze melding was zo ernstig, een gesprek met de huisarts had mogelijk niet tot waarheidsvinding geleid ….." Zelfs al ging de dokter kennelijk te ver over de grens.

Tja, je zal een toegewijd huisarts zijn, door patiënten op handen gedragen, in een terminale situatie en wederom alle vertrouwen en toestemming van familie krijgen. Je hebt nog nooit een tuchtmaatregel opgelegd gekregen en dan krijg je niet de kans je handelen tegenover de ‘Alwetende Instanties’, die met gevangenis dreigen, te verklaren. Waarheid vind je niet door de dader hoor en wederhoor te ontnemen. Juridisch is alles wellicht verklaarbaar, maar het voelt dodelijk onfatsoenlijk.

Bart Admiraal, tandarts-jurist (@AdmiraalBart)