Big Data en de papierstroom

Door de scriptie begeleiding van een student technische bedrijfskunde was ik zo gegrepen door het onderwerp dat ik in een week tijd het boek Big Data van Steve Lohr heb uitgelezen. Eén van de fascinerende voorbeelden uit dit boek gaat over de hoeveelheid informatie en de beslissingen die daarop worden genomen op een intensive care unit in een ziekenhuis. Zo genereert een gemiddeld bed op een IC ongeveer 160.000 datapunten per seconde die resulteren in plus minus 100 beslissingen per dag! 

Hoe zou dat zijn in een tandarts- of huisartspraktijk, hoeveel data wordt dagelijks in een gemiddelde praktijk geproduceerd? Hoeveel beslissingen worden er vervolgens genomen? Is alle data nodig om die beslissingen te nemen of produceren we al die informatie ook om andere redenen?

Vorige week werd namelijk ook bekend, uit onderzoek van KPMG en het Ministerie van VWS, dat de hoeveelheid papierwerk in het ziekenhuis is ontspoort. Een steeds groter deel van de werktijd van verpleegkundigen en artsen wordt besteed aan kantoorwerk in plaats van directe patiëntenzorg. Dit papierwerk was ooit bedoeld om de kwaliteit van zorg te verbeteren maar doordat zoveel verschillende formulieren en registraties moeten worden ingevuld, lijdt de zorg er blijkbaar juist onder.

In het boek Big Data wordt de droom beschreven dat artsen in een IC, net als piloten in een vliegtuig, door het systeem worden gewaarschuwd vóór er iets fout gaat. Dat lijkt me tastbare kwaliteit die levens redt. Dat zie ik die papierstroom inderdaad niet doen! 

Maaike Straathof