Stan Geurts over De Hulpdokter: ‘Minder second opinions, meer therapietrouw en een efficiëntere gang door de zorg’

donderdag 2 juni 2022

timer 5 min

Stan Geurts: 'Een patiënt zit na goede uitleg rustiger in de spreekkamer' (www.dehulpdokter.nl)

Arts Stan Geurts nam het initiatief tot De Hulpdokter, een online platform waarmee patiënten extra begeleiding kunnen krijgen tijdens hun gang door het medische circuit. Geurts biedt bijvoorbeeld een dossiercheck, vertaalt uitslagen en gaat zo nodig mee naar het consult. ‘De patiënt vergeet 80% van de informatie die hij of zij tijdens het consult hoort.’

Stan Geurts (33) deed de opleiding medicijnen, werkte in ziekenhuizen en ging aan de slag als medisch consultant. Als arts merkte hij dat patiënten veel informatie tijdens het consult niet goed oppikken. ‘Mensen blijken informatie niet goed te onthouden, maar ook niet goed te interpreteren’, stelt hij. ‘Bij artsen zit er op het gebied van communicatie weinig systeem in. Ze worden wel opgeleid om notities te maken en het medisch dossier bij te houden, maar er is niet een echt goed systeem voor de communicatie met de patiënt. 80% van informatie vergeet de patiënt weer, zo blijkt uit onderzoek. Dat hoorde ik al tijdens mijn eerste college in 2006.’

‘Volwaardig meepraten’

‘De afgelopen jaren verwachten we steeds meer van patiënten. Er is sprake van shared decision making, maar de patiënt heeft helemaal niet de gereedschappen dat goed te kunnen invullen. Wat kun je dan aanbieden om patiënten te helpen zodat ze wel volwaardig mee kunnen praten? Zodat de patiënt snapt wat er gaande is, wat de risico’s en bijwerkingen zijn? Toen kwam ik op het idee: ga die teksten eens vertalen en leg dat persoonlijk, op maat, uit aan de patiënt. De combinatie van de medische kennis, graag dingen uitleggen en iets nieuws ondernemen leidde tot dit initiatief. Dat is wat ik kan bijdragen aan de zorg.’

‘Medisch doolhof’

Geurts biedt met De Hulpdokter een dossiercheck, vertaalt uitslagen en gaat desgewenst mee naar het spreekuur. ‘Een patiënt die een diagnose krijgt, komt vaak in een medische rollercoaster terecht. Alle termen waar patiënten mee te maken krijgen, zijn vaak een doolhof. Mensen delen dan hun dossier met mij, het MRI-verslag of de verwijzing. Ze kunnen specifieke vragen stellen als: waarom zou ik deze operatie moeten doen? Dat werk ik uit in een verslag. Ik kan ook meegaan naar een spreekuur, waarbij we vooraf een telefonisch gesprek hebben. Van het besprokene tijdens het spreekuur maak ik een verslag.’

Tijdens de opleiding is de les in communicatie vooral gericht op de juiste informatie uit de patiënt halen, merkte Geurts. ‘Mijns inziens is er niet zo veel aandacht voor de vraag: hoe zorg je nou dat de patiënt die informatie mee kan nemen, er over na kan denken, een beslissing kan nemen en het kan uitleggen aan de familie? Voor het feit dat 80% van de informatie door de patiënt weer wordt vergeten, heb ik nooit een goede oplossing gehoord. Initiatieven als Thuisarts.nl en zulke websites zijn heel goed, maar die informatie blijft vaak algemeen. ’

Waarom denkt u dat dit initiatief aanslaat bij de patiënt? Hoe zet u De Hulpdokter op de markt?
‘Vanuit mijn eigen ervaringen en wat ik terug hoor van collega-medici vind ik het aannemelijk dat er een markt voor is. Daarbij zijn er meerdere verwante initiatieven, ook naar aanleiding van de invoering van het digitale patiëntendossier en de persoonlijke gezondheidsomgeving. Voor particulieren heb ik de website ontwikkeld, waar ze zich kunnen aanmelden. Door slim gebruik van sociale media en zoekmachines zorg ik dat mensen De Hulpdokter vinden. Ik genereer aandacht door originele artikelen op de site te plaatsen, met uitleg over medische en dokterstermen. De zoekterm waarmee de meeste mensen op mijn website komen is ‘expectatief’, wat afwachtend betekent (zie: ‘Expectatief - De Hulpdokter’). Zo wil ik mensen op een leuke manier kennis laten maken met De Hulpdokter.’

Voor welke patiënten is het vooral interessant?
‘Ik kan bijvoorbeeld mensen ondersteunen die te maken krijgen met slechtnieuwsgesprekken. Ook mantelzorgers en mensen met laaggeletterdheid blijken veel te hebben aan ondersteuning door De Hulpdokter. Ik bied geen second opinion. Je moet het zien als een ondersteunende dienst bovenop het gewone consult.’

In hoeverre slaat het bij patiënten aan?
‘Er komen veel mensen op de website af en de artikelen worden veel gelezen. Mensen zijn nog wel terughoudend om betalende klant te worden. Betalen voor een extra service is nog niet zo ingeburgerd. Mensen die gebruik maken van De Hulpdokter zijn heel positief en geven mij een 8 of hoger. Sommigen zeggen ook: “Ik heb al jaren klachten en begrijp nu eindelijk waardoor het komt.”’

‘Het is wel lastig om mensen uit de particuliere markt naar je toe te krijgen. Daarom wil ik wel op grotere schaal pilots uitrollen en ben daarover in gesprek met zorgverzekeraars en ziekenhuizen. Kun je binnen een ziekenhuis ook besluiten om bij een bepaald type patiënt standaard deze begeleiding aan te bieden? Dus mee naar het spreekuur en de nazorg erna. Daarnaast zouden zorgverzekeraars, bedrijven of de re-integratiesector het ook als extra service kunnen aanbieden. Daarover ben ik ook in gesprek met een verzekeraar.’

Hoe reageren zij?
‘Heel positief. Het idee verkoopt zichzelf, hoewel zorgverzekeraars nog wel op zoek zijn naar de businesscase hiervan. Ze vragen zich af wat dit betekent voor de kwaliteit van de zorg en zijn nog op zoek naar de evidence. Leidt het echt tot minder second opinions, meer therapietrouw en een efficiëntere gang door het zorgcircuit? Ik wil dan ook graag een pilot opzetten. Mijn doel is dat De Hulpdokter via afspraken met zorgverzekeraars en ziekenhuizen wordt geïntegreerd in het aanbod van afdelingen. Het zou een standaard dienst moeten zijn, die je op afroep moet kunnen inschakelen.’

‘Als zorgverzekeraars medisch inhoudelijke vragen krijgen, kunnen ze doorverwijzen naar mij als een vorm van zorgbemiddeling. Je kan je voorstellen dat een patiënt na goede uitleg rustiger in de spreekkamer zit, beter luistert en meer therapietrouw vertoont. Hij zal minder snel een second opinion willen laten doen.’

En hoe reageren collega-artsen?
‘Zij vinden mijn aanwezigheid meestal niet vervelend. Ze reageren ontspannen als ik mee kom tijdens het spreekuur. Doordat ik erbij ben kunnen ze ook meer in medische termen praten. Dat werkt heel goed, ik heb zelfs het gevoel dat dokters daardoor nog meer openstaan.’

Links: