Stevige botsing ANT versus VGZ over vergoedingen implantaten

VGZ maakt het ouderen die een klikgebit nodig hebben in sommige gebieden heel moeilijk, stelt Jan Willem Vaartjes, voorzitter van beroepsorganisatie ANT. In provincies als Friesland heeft de verzekeraar slechts enkele contracten afgesloten met tandarts-implantologen.

‘Als je niet bij de gecontracteerden hoort, past VGZ een strafkorting van 20 procent toe voor de patiënt. De eisen van de Nederlandse Zorgautoriteit zijn zeer ruim: de NZa vindt driekwartier rijden naar een wel gecontracteerde tandarts toelaatbaar. De NZa maakt het zo voor de zorgverzekeraars heel makkelijk om niet te contracteren. Alleen: driekwartier rijden lukt vaak alleen in ideale omstandigheden. Daarbij gaat het vaak om ouderen, 60-plussers die nogal eens moeilijk ter been zijn. De behandeling loopt soms op tot negen afspraken, waarbij de patiënt elke keer moet komen.’

Sonja van der Graaf, woordvoerder van VGZ, reageert op de ANT-kritiek. De zorgverzekeraar heeft wél met voldoende implantologen en kaakchirurgen afspraken gemaakt en ze verwijst daarbij naar het oordeel van de NZa. ‘We hanteren daarbij de beleidsregels, die de NZa heeft opgesteld. 80% van onze verzekerden vindt een aanbieder binnen 30 minuten reistijd, iedereen binnen 45 minuten. Net als alle andere verzekeraars vergoeden we minder bij zorgaanbieders met wie we geen contract hebben. In combinatie met een niet-gecontracteerde leverancier vergoeden we minder. Bij niet-gecontracteerde aanbieders, die wel gebruik maken van producten van gecontracteerde leveranciers, is de vergoeding van implantaten volledig.’

Kosten

Vaartjes rekent voor dat de kosten voor complete klikgebitten, snel oplopen. ‘Vaak wordt een klikgebit in de onderkaak vergoed vanuit de basisverzekering. Dat kost snel zo’n € 4000 en bij de bovenkaak kan het oplopen tot € 8000. Bij restitutiekortingen kan de zorgverzekeraar enorm sturen en dat mag volgens de wet. Daarbij vergoedt VGZ een lager bedrag voor de implantaten en vergoedt daarover weer 80 procent. Dat komt uiteindelijk neer op een totale vergoeding van de implantaten van slechts vijftig procent.’ VGZ noemt € 4000 ‘erg duur’. Van der Graaf: ‘Wij gaan uit van zo’n € 2800, inclusief twee implantaten, foto’s en tandartskosten, bij een gecontracteerde aanbieder.'

Vanwege die lagere vergoeding besloot de ANT onlangs een patiënt juridisch bij te staan, vertelt Vaartjes. ‘VGZ past een restitutiekorting toe van twintig procent voor de patiënt. Ze vergoeden bij het implantaat met de code J33, een gemiddeld tarief dat veel lager is. Alleen dat gemiddelde gecontracteerde tarief bestaat niet, volgens de betreffende fabrikanten die VGZ noemt. Daarnaast mogen de gecontracteerde implantologen een prijs rekenen tot het NZa-maximum. Daarom willen we dat alle patiënten 80% van het NZa-maximum uitgekeerd krijgen.’

Van der Graaf bestrijdt dat VGZ minder vergoedt bij implantaat J33. ‘Jaarlijks worden er 26.000 implantaten gedeclareerd bij VGZ. In 2018 is 93%  van alle nota’s van de basisverzekering het maximum bedrag gedeclareerd. Op de aanvullende verzekering is dat 87%. 68% van de implantaten wordt uit de basisverzekering vergoed.’ Ze wijst ook op het verschil tussen gecontracteerde en niet-gecontracteerde leveranciers. ‘Bij een niet ingekocht implantaatmerk hanteren we tachtig procent van onze gemiddelde inkoopprijs. Van de wel gecontracteerde implantaten vergoeden we 100%, ook bij niet-gecontracteerde tandartsen.’

‘Niet klakkeloos vergoeden’

Volgens Vaartjes houdt VGZ gecontracteerde zorgverleners ‘een grote worst’ voor, omdat ze alle verrichtingen mogen declareren. ‘Daar maken we ons zorgen over, omdat de kosten voor klikgebitten hierdoor mogelijk gaan stijgen. We hadden juist afgesproken niet iedereen klakkeloos kunstgebitten te geven. VGZ heeft nooit achteraf gecontroleerd of de indicaties voor een klikgebit volgens de juiste criteria zijn vastgesteld. In onze ogen zou de NZa moeten controleren of VGZ dat wel controleert.’

Van der Graaf noemt dit geen juiste weergave van de werkelijkheid. ‘Wij controleren vooraf of er sprake is van een indicatie op een klikgebit. Dan ga je niet ook nog achteraf controleren. Daar waar tandartsen hebben laten zien dat ze goede afwegingen maken, mogen ze het zonder voorafgaande toestemming doen. Wij monitoren op kosten en aantallen, en hebben nog geen aanleiding om aan te nemen dat tandartsen misbruik maken van deze mogelijkheid.’

De ANT diende over de kwestie een ‘handhavingsverzoek’ in bij de Nederlandse Zorgautoriteit dat de NZa vervolgens niet in behandeling nam. Vaartjes: ‘Ze hebben het niet in behandeling genomen maar wel onderzocht. Eigenlijk zouden alleen de Consumentenbond en de Patiëntenfederatie het recht hebben om een klacht tegen een verzekeraar in te dienen bij de NZa. Dat beperkt natuurlijk wel de mogelijkheden om misstanden aan de kaak te stellen.’

Straumann verliest kort geding van VGZ

VGZ won vorige week ook een kort geding dat was aangespannen door implantatenleverancier Straumann. De leverancier wilde af van een driejarig contract over de levering van implantaten tegen een scherpere prijs. De rechter vonniste dat Straumann voor 22 mei de leveringsovereenkomst alsnog moet tekenen en zich er aan moet houden op straffe van dwangsommen. Straumann is verplicht  om de uitkomst van dit kort geding naar relaties te sturen. De leverancier moet implantaten voor VGZ-verzekerden leveren volgens de prijzen die Straumann eerder aan VGZ aangeboden heeft.

Links: 

• De Telegraaf, VGZ wint zaak in tandartsruzie (15 mei 2019),
• ANT, NZa pakt niet door op het VGZ implantologie dossier (3 mei 2019),
• NZa,  Reactie handhavingsverzoek, (16 april 2019),
• KNMT,  Teleurstellende reactie NZa op inkoopbeleid implantaten VGZ (26 april 2019)