Tandarts Poeya Mohtadili: 'De zorgondernemer is een mens, met verveling, zingeving en energie'

De tandartspraktijk ondergaat een stille transformatie, stelt tandarts-praktijkhouder Poeya Mohtadili. Waar voorheen technische perfectie en efficiënte organisatie het hoogste doel waren, wordt het tijd voor een andere visie: de praktijk als ontmoetingsplek, de zorgverlener als verhalenverteller en standaardisatie alleen als het past. Mohtadili vertelt over vijf thema's die deze omslag illustreren: ‘de tandarts als verhalenverteller’, ‘standaardiseren met ziel’, ‘de ethiek van de zorgondernemer’, ‘de zorgverlener als mens’ en ‘AI in de tandartsstoel: hulp of houvast?’

Repeterend werk kan leiden tot een bore-out bij tandartsen, het tegenovergestelde van burn-out, want ze vervelen zich soms dood. De oplossing is wederkerigheid: niet alleen zenden maar ook ontvangen, feedback durven geven en incasseren. De nieuwe tandartspraktijk dient in de ogen van Poeya Mohtadili een leefstijlpraktijk te worden waarin medemenselijkheid normaal is, er wederkerig contact is en er zo ruimte ontstaat voor inspiratie.

'Hoe maak je je job likeable? Als dat niet lukt, dan wordt het een moetje. Voor een moetje kom je je bed niet uit. Dan krijg je heel snel een bore-out in plaats van burn-out. Bore-out klachten kunnen echt even heftig zijn. Dan verveel je je dood. Je moet jezelf, jouw werk moet je inspireren en jij moet je werk kunnen inspireren. Als die wisselwerking er niet is, als je niet iets gebouwd hebt wat ademt met jou, dan ben je alleen aan het zenden en krijg je niets terug.'

'Als tandarts moet je leren wederkerig te communiceren'

'Er moet een cultuur bestaan die veiligheid biedt, waarin je dingen ook terug durft te horen. Van directie naar management, van management naar personeel, van personeel naar patiënten. Want als het elastiekje niet wederkerig is, dan wordt het in één richting uitgerekt. Er is wel iets waar ik bang voor ben, ook bij onze tandartsen, is dat het best wel repeterend werk is. Dus als ik ze niet leer hoe ze wederkerig kunnen communiceren met hun patiënten, zodat ze ook feedback krijgen over een behandeling of manier van werken, dan sloop je dat eruit. Dan vind je je baan niet meer leuk.'

'Als leefstijlpraktijk willen we ons op de regio afstemmen'

'Als er niks terugkomt, als je alleen maar aan het zenden bent en dat past niet bij wie je bent, dan kan je niet passievol werken. Dan wordt het een job, dan wordt het weer een tandartspraktijk. Wij zijn inderdaad een leefstijlpraktijk. We zouden bijvoorbeeld in een regio ervoor kunnen kiezen de ouderenzorg op de kaart zetten. Dat vinden wij de vertaling van medemenselijkheid. In een andere regio gaan we patiënten met schuldproblematiek een schuldcoach geven. Daar hebben we de middelen voor, niet alleen de centen, maar ook de mensen, de back office. Daarvoor heb je eerst een visie nodig. Niet lullen, maar poetsen.'

'Hou vast aan je eigen normen en waarden'

'Zorgondernemers investeren in apparaten die soms wel een paar ton kosten, om 3D-scans te maken bijvoorbeeld. Maar we hebben geen idee wat de tarieven zijn de komende jaren. Daarover tasten we in het donker. Ik vind dat wij als ondernemend Nederland nu durven te investeren, omdat we geloven in ons eigen werk. Daar ben ik trots op. Maar de rek is er wel een beetje uit nu, omdat we niet kunnen bouwen op politiek Nederland. Iedereen wordt bang gemaakt met de handhaving op de Wet DBA. Tandartsen zitten soms met tranen aan de stoel: ik moet in loondienst, maar dat past niet bij de manier van werken.’

‘We willen blijven ondernemen, maar het mag vanuit de overheid allemaal wel wat duurzamer. Als ondernemer in de zorg word je voortdurend geconfronteerd met externe onzekerheid, zoals onduidelijke tarieven, politieke druk, de Wet DBA. Juist daarom moet je je eigen normen en waarden ontwikkelen en daaraan vasthouden. Als je enkel reageert op externe prikkels, zul je je koers verliezen.’

Dit is het vierde van een serie van vijf artikelen:

1. De tandarts van de toekomst is een verhalenverteller
2. De stille revolutie in de mondzorg: standaardiseren met ziel
3. De ethiek van de zorgondernemer: onderneem met een geweten
4. De zorgondernemer is een mens met verveling, zingeving en energie
5. Kunstmatige intelligentie in de tandartsstoel: hulp of houvast?

Over Poeya Mohtadili

Poeya Mohtadili (1985) studeerde tandheelkunde aan de ACTA en is ‘healthcare professional, disruptor & innovator & tandarts’. Hij leidt de Satiscare Zorggroep (2012), een organisatie met vijf mondzorgpraktijken. In 2021 opende hij de Dante Tanden-praktijk op de Zorgboulevard in Rotterdam Zuid, een Lifestyle en Experience Center voor multidisciplinaire preventieve zorg aan jeugd en gezin.

Lees meer: Poeya Mohtadili als blogger, ‘We zijn lifestylecoach, allang niet meer alleen tandarts’ (2021) en DanteKids als schooltandarts 2.0 op 50 scholen (2024).